درسنامه آموزشی فارسی کلاس اول
تمرین و روان خوانی پایان آموزش نشانهها (2)
شادیم و پاک و خندان
ما کودکان ایران
شادیم و پاک و خندان
در چشمهای ما هست
نور امید و ایمان
ما مثل غنچه هستیم
امروز در دبستان
فردا شویم یک گل
در باغ سبز ایران
شعر و ترانهی ما
این است، با ما بخوان
پاینده باد اسلام
جاوید باد ایران
شکوه قاسمنیا

چهار فصل
هر سال چهار فصل دارد: بهار، تابستان، پاییز و زمستان.
در بهار هوا کمکم گرم میشود. برف کوهها آب میشود. درختان برگ و شکوفه میدهند. عید نوروز، روز اوّل بهار است. آیا میدانی ماههای فصل بهار، چه نام دارند؟

پس از بهار نوبت تابستان است. در این فصل، کشاورزان گندم و جو را درو میکنند. بچّهها، شناکردن در تابستان را دوست دارند. حالا بگو نام ماههای فصل تابستان چیست؟

پاییز فصل سوم سال است. برگ بعضی درختان زرد میشود و میریزد. مهر، ماه اوّل فصل پاییز است. در این ماه، مدرسهها باز میشود. آیا میدانی نام ماههای فصل پاییز چیست؟

آخرین فصل سال، زمستان است. زمستان را با برف و سرما میشناسیم. آیا نام ماههای این فصل را میدانی؟
راستی، دربارهی آفرینندهی این همه زیبایی فکر کردهای؟

داستان ...
داستان را به کمک تصویرها بخوان و یک نام قشنگ برای آن انتخاب کن.
سارا کوچولو در دفتر نقّاشی، یک [خروس] کشید. یک [خروس] سرخ و سفید و زبر و زرنگ که دانه میخورد. بعد در آن طرفِ، [دفتر] یک [روباه] کشید؛ قهوهای و زیبا. [روباه] که خوابید، سارا کوچولو از اتاق بیرون رفت. [روباه] از خواب پرید. چشمش به [خروس] افتاد. [خروس] چاق و چلّه، ترسید و [مداد] سارا را دید. آن را برداشت و یک [رودخانه] کشید. [روباه] افتاد توی رودخانه. [خروس] زد زیر خنده. ناگهان چشم روباه به [پاککن] سارا افتاد. آن را برداشت و [رودخانه] را پاک کرد و خروس را دنبال کرد. خروس هم بیکار نشد. یک [نرده] کشید. [روباه] محکم به [نرده] خورد. [روباه] [پاککن] را برداشت و [نرده] را پا ک کرد. این بار [خروس] یک [شاخه] کشید و رفت بالای [شاخه]. [روباه] هم میخواست از [شاخه] بالا برود، ولی افتاد زمین. دیگر دنبال [خروس] نرفت. چشمهایش را بست و توی [دفتر] سر جایش خوابید. [خروس] هم رفت سرجایش تا دانه بخورد.

نیایش
ای خدای مهربان، تو را شکر میکنیم که به ما توانایی دادی تا خواندن و نوشتن را یاد بگیریم.
خدایا! از آموزگار خوب خود، سپاسگزاریم که به ما خواندن، نوشتن و درست فکر کردن را یاد میدهد. از پدر و مادر دلسوز خود، سپاسگزاریم که برای بزرگ کردن ما زحمت فراوان میکشند.
خدایا! امروز که آخرین درس کتاب را میخوانیم، بسیار خوشحالیم که میتوانیم داستانهای شیرین و کتابهای آموزنده بخوانیم.